การแข่งขันเพียงหนึ่งรอบ หรือจะพูดให้ถูกคือไม่ถึงรอบด้วยซ้ำ คือสิ่งที่ Max Verstappen ต้องการเพื่อคว้าแชมป์ Abu Dhabi GP และเถลิงบัลลังก์แชมป์โลก Formula 1 ประจำปี 2021
การจะเป็นผู้ชนะได้นั้นต้องอาศัยผลงานที่สม่ำเสมอตั้งแต่ต้นจนจบโดยไม่มีข้อผิดพลาดแม้แต่น้อย เฉกเช่นเดียวกับระบบเบรกของ Brembo ที่ใช้ในการแข่งขัน Formula 1 ซึ่งสามารถรับประกันประสิทธิภาพอันยอดเยี่ยมและคงที่ได้ตั้งแต่รอบแรกจนถึงรอบสุดท้าย

นักขับชาวดัตช์ออกสตาร์ทจากตำแหน่งโพลด้วยยางมีเดียม ซึ่งต่างจากยางฮาร์ดของ Lewis Hamilton แต่ฝ่ายหลังออกสตาร์ทได้ดีกว่าและเข้าโค้งแรกเป็นคันแรก นักขับชาวอังกฤษเป็นผู้นำอยู่ 14 รอบก่อนจะเข้าพิตเปลี่ยนยาง โดยเลียนแบบกลยุทธ์ที่ Verstappen ใช้ ซึ่งกำลังมองหาโอกาสในการทำ undercut
สิ่งนี้ทำให้ตำแหน่งผู้นำตกไปอยู่กับ Sergio Perez ผู้ซึ่งยังไม่ได้เข้าพิตเพื่อช่วยเหลือเพื่อนร่วมทีม นักขับชาวเม็กซิกันครองตำแหน่งผู้นำอยู่ 6 รอบ แม้จะมีการต้านทานอย่างหนัก แต่ในรอบที่ 21 Checo ก็ถูก Hamilton แซงหน้าไปได้ และตั้งแต่นาทีนั้นเขาก็สามารถรักษาตำแหน่งผู้นำพร้อมช่องว่างที่มีค่าเพียงไม่กี่วินาทีเอาไว้ได้ อย่างไรก็ตาม ความฝันที่จะคว้าแชมป์โลกสมัยที่ 8 ของเขาก็พังทลายลงเมื่อรถ Safety Car ออกมา Verstappen เข้าพิตเพื่อเปลี่ยนยาง ดังนั้นเมื่อรถ Safety Car ออกไปในช่วงท้ายของรอบก่อนจบการแข่งขัน การแซงคู่แข่งที่ยางสึกหรอหลังจากวิ่งมาถึง 43 รอบจึงกลายเป็นเรื่องง่ายดาย
แต่ Max ไม่ใช่นักขับคนแรกที่ชนะการแข่งขัน Grand Prix โดยขึ้นนำเพียงในรอบสุดท้าย ในความเป็นจริงแล้ว ในประวัติศาสตร์ของ Formula 1 นี่เป็นกรณีที่ 13 ของนักขับที่ไม่เคยเป็นผู้นำเลยตลอดการแข่งขัน แต่กลับมาเป็นผู้นำได้ในช่วงที่ธงตาหมากรุกโบกสะบัด

Bruce McLaren: 1959 American GP
ที่เซบริงในปี 1959 นักขับชาวนิวซีแลนด์ผู้ซึ่งต่อมาได้ให้ชื่อกับทีมอันโด่งดัง ทำเวลาในรอบคัดเลือกได้เป็นอันดับที่ 10 ตามหลัง Stirling Moss อยู่ 8.6 วินาที อย่างไรก็ตาม เขาออกสตาร์ทได้อย่างยอดเยี่ยมในการแข่งขันจริง และหลังจากผ่านไป 6 รอบเขาก็ขึ้นมาอยู่อันดับที่ 2 ตามหลังเพื่อนร่วมทีมอย่าง Jack Brabham เขาทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยตลอดการแข่งขัน แต่บนทางตรงก่อนถึงเส้นชัยเพียงสองโค้ง น้ำมันของ Brabham กลับหมดลง ทำให้ Bruce McLaren คว้าชัยชนะไปได้โดยเฉือนชนะ Maurice Trintignant

Jim Clark: 1964 Belgian GP
ที่น่าเหลือเชื่อยิ่งกว่าคือบทสรุปเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 1964 ที่ Spa-Francorchamps ในรอบสุดท้าย Graham Hill เป็นผู้นำ ตามด้วย Bruce McLaren อันดับที่ 2, Dan Gurney อันดับที่ 3 และ Clark อันดับที่ 4 แต่ในช่วงกลางรอบ พ่อของ Damon กลับต้องหยุดวิ่งเพราะปั๊มเชื้อเพลิงพัง Bruce McLaren ขึ้นเป็นผู้นำแทน แต่ก่อนถึงโค้ง La Source สายพานอัลเทอร์เนเตอร์ของเขาก็ขาดลง ด้วยความที่เป็นทางลาดลงเขา เขาจึงประคองรถต่อด้วยแรงเฉื่อย แต่ Clark ก็แซงชนะไปได้ 3 วินาที

John Surtees: 1967 Italian GP
ที่มอนซาในปี 1967 มีนักขับถึง 6 คนผลัดกันขึ้นนำ เริ่มต้นด้วย Dan Gurney ตามด้วย Jim Clark ที่ถูก Denny Hulme แซงไป Clark และ Hulme แลกตำแหน่งกันหลายครั้ง ในรอบที่ 16 Jack Brabham ขึ้นนำ ก่อนที่ Hulme จะกลับมานำอีกครั้งแล้วตามด้วย Graham Hill การชิงไหวชิงพริบดำเนินไปจนกระทั่ง Clark กลับมาเป็นผู้นำในรอบที่ 61 ดูเหมือนว่าชัยชนะจะอยู่ในกำมือของเขาแล้ว แต่ในรอบสุดท้าย น้ำมันเขากลับหมดลง ทำให้ Surtees เป็นผู้คว้าชัยไป

Bruce McLaren: 1968 Belgian GP
ที่ Spa-Francorchamps ในปี 1968 เช่นกัน มีการเปลี่ยนผู้นำบ่อยครั้ง ในช่วงเริ่มต้น Chris Amon ทำความเร็วได้ดีที่สุดด้วยรถ Ferrari แต่ในรอบที่ 2 Surtees ก็แซงเขาได้ด้วยรถ Honda ในรอบที่ 11 Hulme ขึ้นนำด้วยรถ McLaren แต่ในรอบถัดมาเขากลับพบว่าตัวเองอยู่ตามหลัง Jackie Stewart ที่ขับ Matra ซึ่งเป็นผู้นำยาวจนถึงรอบที่ 27 และรอบสุดท้าย (ยกเว้นรอบที่ 15) เขามีความได้เปรียบอยู่ครึ่งนาที แต่ถังน้ำมันเขากลับแห้งเหือด Hulme จึงโชคดีไป

Jochen Rindt: 1970 Monaco GP
บนถนนของรัฐอิสระ การแซงนั้นยากเสมอ ในปี 1970 Jochen Rindt ออกสตาร์ทจากแถวที่ 4 และเริ่มไล่ตามขึ้นมาตั้งแต่รอบที่ 12 โดยได้รับความช่วยเหลือจากปัญหาของนักขับที่อยู่ข้างหน้า ตั้งแต่รอบที่ 61 นักขับเพียงคนเดียวที่อยู่ข้างหน้าเขาคือ Jack Brabham ซึ่งเขาก็ไล่ตามทันในรอบสุดท้าย ในความพยายามที่จะป้องกันตำแหน่ง ในโค้งสุดท้ายนักขับชาวออสเตรเลียพยายามจะเบียดเข้าด้านในแต่กลับหลุดโค้งกว้างจนไปชนเข้ากับราวกันกระแทก ทำให้นักขับชาวออสเตรียแซงผ่านคว้าชัยชนะไปได้อย่างเหลือเชื่อ

Mario Andretti: 1977 French GP
ที่ดิจองในปี 1977 ชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาเลียนรายนี้ออกสตาร์ทได้ดีจากตำแหน่งโพลแต่ถูก James Hunt, John Watson และ Jacques Laffite แซงหน้าไปทันที Andretti แซงเจ้าถิ่นได้ในรอบที่ 2 และแซงแชมป์ปี 1976 ได้ในรอบที่ 17 การแซงนักขับชาวอังกฤษกลายเป็นเรื่องยากกว่าที่คิด แต่ก่อนถึงเส้นชัยเพียง 875 หลา เครื่องยนต์ Alfa Romeo ในรถ Brabham ของเขาก็เกิดสะดุดและดับลง เขาเข้าเส้นชัยในขณะที่รถอยู่ในเกียร์ว่าง แต่ก็อยู่ตามหลัง Andretti

Ronnie Peterson: 1978 South African GP
เช่นเดียวกับ Clark, Rindt และ Andretti นักขับชาวสวีดิชรายนี้ก็คว้าชัยชนะในช่วงนาทีสุดท้ายที่พวงมาลัยรถ Lotus เช่นกัน หนึ่งวันก่อนหน้านั้น (4 มีนาคม 1978) Niki Lauda ได้ตำแหน่งโพลเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิต ในขณะที่ Peterson อยู่เพียงอันดับที่ 11 แม้ว่าเขาจะออกสตาร์ทจริงๆ ในอันดับที่ 12 เนื่องจากความสับสนบนจุดสตาร์ท แต่ที่น่าเหลือเชื่อคือไม่มีใครใน 9 อันดับแรกที่จบการแข่งขันในโซนคะแนน ในรอบสุดท้าย Peterson ใช้ประโยชน์จากน้ำมันของ Patrick Depailler ที่หมดลงจนแซงคว้าชัยชนะไปอย่างเซอร์ไพรส์

Nelson Piquet: 1991 Canadian GP
ปี 1991 เป็นฤดูกาลอำลา Formula 1 ของ Nelson Piquet และ Benetton ก็มอบชัยชนะครั้งที่ 23 และครั้งสุดท้ายให้เขา ที่มอนทรีออล เขาออกสตาร์ทจากอันดับที่ 8 แต่ผ่านไป 26 รอบเขาก็ขยับขึ้นมาอยู่ในตำแหน่งบนโพเดียม มีเพียงรถ Williams สองคันที่อยู่ข้างหน้าเขา แต่ Riccardo Patrese กลับมีปัญหาเรื่องเกียร์ เหลือเพียง Nigel Mansell ที่เป็นผู้นำมาตั้งแต่ต้น แต่ในรอบสุดท้ายเขาปล่อยให้รอบเครื่องยนต์ Ford ต่ำเกินไปจนรถของเขาดับลง

Jacques Villeneuve: 1997 Hungarian GP
หลังจากคว้าแชมป์กับ Williams ในปี 1997 Damon Hill ย้ายไปอยู่กับ Arrows โดยได้ออกสตาร์ทในอันดับที่ 3 ที่สนามฮังการอริง เขาขึ้นเป็นผู้นำหลังจากผ่านไป 14 รอบ และกลับมานำอีกครั้งในรอบที่ 30 เขาเข้าพิตเปลี่ยนยางโดยไม่มีปัญหาและรักษาความได้เปรียบไว้ได้ 34 วินาทีเหนือ Villeneuve อดีตเพื่อนร่วมทีมในรอบที่ 73 แต่คันเร่งและเกียร์ของเขาเริ่มมีปัญหา ในหนึ่งรอบเขาเสียเวลาไป 9 วินาที รอบถัดไปเสียไป 21 วินาที และในรอบสุดท้าย Villeneuve ก็แซงเขาไปได้

Mika Hakkinen: 1997 European GP
การแข่งขันสนามสุดท้ายของปี 1997 จัดขึ้นที่เฆเรซ และที่นี่เองที่จะเป็นตัวตัดสินแชมป์โลก โดยมี Michael Schumacher และ Jacques Villeneuve เป็นผู้ขับเคี่ยว หลังจากใช้การเข้าพิตครบทั้งสองครั้งแล้ว นักขับชาวเยอรมันเป็นผู้นำอยู่ แต่รถ Williams ก็ไล่ตามเข้ามาและเปิดฉากโจมตีที่ Dry Sac ในรอบที่ 47 Schumi ปะทะกับคู่แข่ง แต่รถ Ferrari ของเขากลับหยุดนิ่ง นักขับชาวแคนาดาสามารถขับรถที่เสียหายต่อไปได้ และ Hakkinen ก็แซงเข้าเส้นชัยไปในรอบสุดท้าย

Giancarlo Fisichella: 2003 Brazilian GP
หนึ่งในการแข่งขันที่น่าเหลือเชื่อที่สุดตลอดกาลเกิดขึ้นในปี 2003 ที่อินเตอร์ลากอส เนื่องจากฝนตกหนัก รถ Safety Car จึงอยู่หน้าขบวนตั้งแต่ต้นจนกระทั่งถอยออกไปในรอบที่ 9 และ David Coulthard ขึ้นเป็นผู้นำ ก่อนจะถูกรถอีกคันของ McLaren แซง Raikkonen และนักขับชาวสกอตสลับกันนำ แต่หลังจากเข้าพิต ในรอบที่ 54 Fisichella ก็ขึ้นเป็นผู้นำหลังจาก Mark Webber ประสบอุบัติเหตุ ธงแดงถูกนำออกมา และประกาศให้เขารับชัยชนะไป

Jenson Button: 2011 Canadian GP
การแข่งขันกินเวลาสี่ชั่วโมงสี่นาที ส่วนหนึ่งเป็นเพราะรถ Safety Car ออกมาถึง 6 ครั้ง ซึ่งทั้งสองอย่างถือเป็นสถิติในประวัติศาสตร์ Formula 1 และการแข่งขันต้องหยุดลงหลังจากผ่านไป 24 รอบเนื่องจากฝนตกหนักจนไม่สามารถขับต่อได้ Sebastian Vettel เป็นผู้นำอยู่ 68 จาก 69 รอบแรก (โดยมี Felipe Massa นำอยู่หนึ่งรอบ) แต่ในรอบสุดท้ายที่โค้ง 6 เขาหลุดโค้งกว้างบนพื้นสนามที่เปียก เปิดโอกาสให้ Button แซงเข้าเส้นชัยไป